1826-1830
Na 1830 was het Kanaal door Voorne de snelste route naar Rotterdam. Jaarlijks voeren er vele duizenden schepen doorheen. De Nieuwe Waterweg bracht daar na 1872 verandering in. De verzanding van de Maas zorgde in toenemende mate voor problemen. Omstreeks het begin van de 19de eeuw was de Maasmond zo ondiep geworden dat grote schepen niet langer via deze vaarweg naar Rotterdam konden.
1847-1961
De aanslibbing van nieuwe zandplaten rond Rozenburg bleef maar doorgaan. In 1847 kocht de Vereniging tot Landverbetering ruim 1000 hectare gorzen om door werklozen te laten ontginnen. De aanslibbing van zandplaten rond Rozenburg bleef doorgaan. Voor de scheepvaart was dit een flink obstakel, want Rotterdam werd steeds moeilijker bereikbaar. De gorzen boden echter ook nieuwe mogelijkheden.
1900-1906
De aanleg van een tramlijn naar Voorne-Putten vereiste de bouw van de Spijkenisserbrug. De eilanden waren voortaan niet alleen per boot, maar ook met de tram en auto bereikbaar. Om het eiland te verlaten waren de bewoners van Voorne-Putten tot het begin van de twintigste eeuw aangewezen op de vele veerdiensten die verbindingen met het vasteland onderhielden.
1885-1943
Eind negentiende eeuw ontdekten Oostvoorne en Rockanje dat de stranden een grote aantrekkingskracht hadden op dagjesmensen uit de stad. Het betekende een lucratieve inkomstenbron. Winkeliers en caféhouders zochten naar nieuwe inkomstenbronnen en begonnen zich op dagjesmensen en toeristen te richten. Eind 19e eeuw ontdekte Oostvoorne dat haar stranden en duinen een grote aantrekkingskracht uitoefenden op stadsmensen die rust zochten.
1914-1918
Tussen 1914 en 1918 verbleven duizenden militairen op het eiland om de stelling in staat van verdediging te brengen. De burgers kregen te maken met tekorten aan voedsel en brandstof. Tal van Europese landen verklaarden elkaar in de loop van augustus 1914 de oorlog. Nederland beriep zich op zijn neutraliteit, maar mobiliseerde desondanks het leger op 1 augustus 1914 om het eigen grondgebied te verdedigen.
1929-1940
De economie op Voorne-Putten en Rozenburg was na de Eerste Wereldoorlog langzaam opgekrabbeld. De crisis deed alle investeringen weer teniet en veel mensen raakten werkloos. In de jaren twintig leefde de economie op Voorne weer op. Naast toerisme nam vooral de tuinbouw een hoge vlucht. Door de vele zonuren en vruchtbare grond bleek de streek uitermate geschikt voor glastuinbouw.
1940-1945
De bezetting van Voorne-Putten en Rozenburg is een veelbewogen periode: van de deportatie van Joodse gezinnen tot het inunderen van polders en de bouw van honderden bunkers in de duinen. De Tweede Wereldoorlog was een aangrijpende periode. De bezettingsperiode op Voorne-Putten en Rozenburg stond vooral in het teken van verdediging: de duinen werden volgebouwd met bunkers en geschutsbatterijen om een aanval af te slaan.
1953
De dijken waren niet bestand tegen de enorme watermassa’s die door een zware storm tegen de Nederlandse kust werden gestuwd. De dijken braken door, met grote schade als gevolg. De storm die op zaterdag 31 januari 1953 over de Noordzee raasde, stuwde enorme watermassa’s richting de kust. De dijken rond Voorne-Putten en Rozenburg waren niet op deze natuurkrachten berekend en er ontstonden tientallen gaten, variërend van 5 tot 200 meter lang.
1947-1973
De uitbreiding van de Rotterdamse haven was goed voor de economie, maar had als gevolg dat het eiland Rozenburg volledig werd vergraven. Twee dorpen verdwenen van de kaart. Na afloop van de Tweede Wereldoorlog kreeg het herstel van de Rotterdamse haven voorrang op de wederopbouw van de stad, want het was van nationaal belang dat de handel en scheepvaart zo snel mogelijk werd hervat om de economie te stimuleren.
1954-1971
De bouw van het enorme sluizencomplex en de Haringvlietdam nam ruim vijftien jaar in beslag. Voorne-Putten en Goeree-Overflakkee waren voortaan beter beschermd tegen stormvloeden. De watersnoodramp had aangetoond dat de zee nog altijd een serieuze bedreiging vormde en dat de toenmalige waterkeringen niet afdoende waren. De Deltacommissie deed in maart 1954 de aanbeveling om het Haringvliet af te sluiten.