De huidige molen is niet de eerste molen van Hellevoetsluis. Reeds in 1663 zou er een molen gebouwd worden. Jan Kluit (1727-1810) belastinggaarder in Brielle, schrijft het volgende: “Omtrent de tijd van het stigten der nieuwe kerk kreeg Dirk Jacobszn Goutswaard bij octroij van de Heeren Gecommitteerde Raaden in dato den 26 october 1663 vrijheid, om op zijn eigen kosten en lasten een koornmolen op Helvoetsluis te mogen opregten, mits betalende voor
’t regt van de wind en erfpagt zes gls jaars”.

Hieruit blijkt, dat het bouwen van de eerste molen persoonlijk initiatief was. Het ging waarschijnlijk om een houten standerdmolen. Zo’n molen kan in z’n geheel draaien op een houten standaard. Hij kreeg een plek op de wallen van het fort Hellevoetsluis, waardoor hij hoog kwam te staan en meer wind kon vangen.

Overigens moest de molenaar anno 1663 windrecht betalen voor het gebruik maken van de ruimte. Van de eerste molenaar is niet veel bekend. De tweede heeft wel een spoor in de archieven nagelaten. In 1684 verschijnt Cornelia Cornelis, weduwe van Leendert Aensz Gotenaar, voor schout en schepenen van Hellevoetsluis. Zij schrijft een “schuldbrief”uit van 3075 carolus guldens. Deze schuldbekentenis aan Teunis Gorsman wordt verzekerd op onder andere “een windkorenmolen, staande binnen de fortificatiën van Hellevoetsluis”.

Dit is een stukje uit het boekje Hellevoetsluis: “Tik van de molen”
Dit boekje is uitgegeven met het 200-jarig bestaan van Korenmolen “De Hoop”

Molenaar van der Wilt.
Vanaf 1919 is Izaäk van der Wilt molenaar. Afkomstig van Zwartewaal, vestigt hij zich op 9 oktober 1919 in Hellevoetsluis. Zijn adres wordt Molenstraat 43.
Molenaar van der Wilt heeft 41 jaar de molen laten draaien. In 1930 moet de eigenaar in actie komen voor zijn knecht B.Jacobs. Die komt van de molen en rijdt op de Kanaalweg Westzijde, ter hoogte van de Beekmansbrug. Daar struikelt zijn paard, valt door het gareel, waardoor de burries breken. Zijn baas wordt gewaarschuwd en komt met de vrachtauto het spulletje ophalen. De wagen wordt achter de auto gespannen, het paard aan de wagen vastgemaakt. En zo rijdt de stoet zachtjes over de brug en vervolgt zijn weg langs de Kanaalweg Oostzijde. Bij de Koedijk wil Jacobs het gareel op de wagen goedleggen, stapt van de auto op de wagen, maar komt te vallen en loopt verwondingen op. Politieagent Duisterhof verleent hulp en dokter Herbert wordt gewaarschuwd. Uiteindelijk wordt Jacobs met de luxe wagen van de firma Van der Ban en Bouman naar huis gebracht. De N.B.C. meldt op 28 februari 1930: “Zijn toestand is thans redelijk”.

Ook dit is een stukje uit het boekje Hellevoetsluis: “Tik van de molen”