De Rotterdamse kunstenaar Paul Lagrouw (39) mocht een bronzen beeld van twee blote, homoseksuele mannen met een erectie niet in het gemeentehuis van Hellevoetsluis tentoonstellen.

Twee uur nadat hij zijn expositie had ingericht, eiste de gemeente dat het kunstwerk ‘True love is deaf‘ werd vervangen door een ander, zo schrijft het AD. Het beeld was aanstootgevend, meende toenmalig gemeentewoordvoerder Martin Polder. ‘Hier in de hal komen ook kinderen. Wij vinden het niet gepast dat zij in aanraking komen met een beeld van blote mannen in staat van opwinding’. Lagrouw, die pas sinds kort exposeert, was het er niet mee eens maar heeft aan het verzoek gevolg gegeven. Als vervanging heeft hij een bronzen beeld van drie ijskoude, volstrekt seksloze pinguïns neergezet. Volgens Polder was het de gemeente beslist niet te doen om het feit dat er twee homo’s worden uitgebeeld. ‘Als het om een blote man en vrouw was gegaan, hadden we het ook laten weghalen’. Naakt in de kunst, zo oud als de wereld en op de meest flagrante wijze zichtbaar in tal van kindvriendelijke musea, is ‘not done’ in zedig Hellevoet.

Sint-Catharijnekerk in de ochtend

De Stenen Baak in de middag

Sint-Jacobskerk in de avond

De watertoren bij nacht

]]> http://www.voornewiki.nl/cultuur/kunst/hellevoetsluis-kunst-cultuur/kunstenaars-uit-hellevoetsluis/de-brielse-beelden/feed/ 1 http://www.voornewiki.nl/cultuur/kunst/hellevoetsluis-kunst-cultuur/kunstenaars-uit-hellevoetsluis/hellevoetsluis-50-jaar/ http://www.voornewiki.nl/cultuur/kunst/hellevoetsluis-kunst-cultuur/kunstenaars-uit-hellevoetsluis/hellevoetsluis-50-jaar/#comments Tue, 09 Nov 2010 07:32:03 +0000 Taco Meeuwsen http://www.voornewiki.nl/?p=5921 Verder lezen →]]> Ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de gemeente Hellevoetsluis geeft galerie Blanche Art in Hellevoetsluis twee zeefdrukken van de Hellevoetse kunstenaar Wim van Willegen uit. Het zijn zeefdrukken van de vuurtoren van Hellevoetsluis geworden in een tweetal verschillende kleurtinten. Een koele en een warme versie: zeg maar de vuurtoren op een frisse lente-ochtend en op een warme zomermiddag – al doet de kunstenaar zelf geen uitspraken over tijdstip en jaargetijde.

Hellevoetsluis I, zeefdruk, 14 drukgangen, beeldformaat 30 x 30 cm, papierformaat 50 x 50 cm

Hellevoetsluis II, zeefdruk, 14 drukgangen, beeldformaat 30 x 30 cm, papierformaat 50 x 50 cm

Hellevoetsluis - ochtend

Ter gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van de gemeente Hellevoetsluis brengt de Kunstuitleen Hellevoetsluis een nieuwe serie van drie prenten uit van de Hellevoetse kunstenaar Wim van Willegen. Op de prenten: drie authentieke dorpsgezichten van de kernen Nieuwenhoorn, Nieuw Helvoet en Hellevoetsluis. De afzonderlijke prenten hebben ieder hun eigen sfeer; ochtend- , middag- en avondlicht. Wim van Willegen is bekend om zijn serie zeefdrukken van Hellevoetsluis en omgeving, een collectie die zich nog steeds verder uitbreidt.

Nieuwenhoorn - middag

Nieuw-Helvoet - avond

Jeroen Hermkens (Litho Hellevoetsluis)

Jeroen Hermkens (1960) heeft zijn opleiding gevolgd aan de Academie voor Beeldende Kunsten te Utrecht en Atelier lithografique Champfleury te Parijs. Jeroen doet zijn inspiratie niet alleen in Nederland op. Drie of vier keer per jaar reist hij naar het buitenland o.a. Italië, Zuid Frankrijk, Jemen en Amerika. In Nederland trekt hij er regelmatig op uit om in de natuur nieuwe motieven te vinden: oude spoorbruggen, leegstaande fabrieken en verlaten steengroeven. De wisselwerking tussen zijn schilderijen en zijn grafiek is duidelijk zichtbaar. Jeroen ontving in 1996 voor zijn grote litho’s de Nederlandse Grafiekprijs. In 2006 werd hij verkozen tot “Kunstenaar van het jaar” in Nederland. In 2005 maakte Jeroen Hermkens in opdracht van de Kunstuitleen Hellevoetsluis twee litho’s

litho Jeroen Hermkens

Hans Koopman, geboren in Rotterdam in 1953, is bekend van zijn stillevens en stadsgezichten. De stillevens bestaan o.a. uit voorwerpen die de kunstenaar op straat vindt. Hierbij gaat zijn voorkeur uit naar kleine tafels. Zelf noemt hij het kleine huisaltaren. De stadsgezichten zijn bijna altijd anonieme huizen of gebouwen in sloop- of renovatiebuurten. Koopman weet ondanks het verval toch de schoonheid van deze gebouwen vast te leggen. Hierbij maakt hij gebruik van het beeldverhaal van kleurvlakken, lijnen van trappen en van vloeren, stookkanalen en structuren en vooral verschillen in lichtreflectie van geschilderde en gepleisterde oppervlakten.

Voor de Kunstuitleen Hellevoetsluis maakte Hans Koopman een litho van de vuurtoren van Hellevoetsluis:

vuurtoren Hellevoetsluis: Hans Koopman

Beeldend kunstenaar Eelke van Willegen (1974, Hellevoetsluis)  maakte onderstaande tekening van de vuurtoren van Hellevoetsluis.

Vuurtoren Hellevoetsluis: Eelke van Willigen

Dirk Hidde Nijland (1881-1955) "Schippershaven, Hellevoetsluis" (1941) Olieverf op doek, 28 x 38 cm., gesigneerd rechtsonder

In de jaren tussen de twee wereldoorlogen werkte Dirk Nijland bij voorkeur in Zuid-Holland en op de Zeeuwse eilanden, in plaatsen als Scheveningen, Bruinisse, Brouwershaven, Hellevoetsluis en Vlissingen. In 1930 verbleef hij korte tijd op Wieringen om de Zuiderzeewerken in ogenschouw te nemen. De kunstverzamelaars Anton Kröller en Helene Kröller-Müller van het latere Kröller-Müller Museum kochten werk van hem. Nijland heeft regelmatig gewerkt in en rond de vestinghaven van Hellevoetsluis. Een aantal van zijn werken is in bezit van de gemeente Hellevoetsluis en van de Oudheidkamer Hellevoetsluis.

Impressies van de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden door schilder-graficus Dirk Nijland.

Bron: © ING – Den Haag. Bronvermelding: J.R. de Groot, ‘Nijland, Dirk Hidde (1881-1955)’, in Biografisch Woordenboek van Nederland.

'De Jacht', één van de drie manshoge keramieksculpturen voor het Kunstenplan Ravense Hoek.

Scherven met een gezicht

Francine Bisscheroux werd geboren in 1964. Ze studeerde aan de Stadsacademie te Maastricht. Ze voltooide er zowel de richting plastische vormgeving als de richting monumentale vormgeving. Ze verwierf vervolgens stipendia van de Luxemburgse (1984) en de Oostenrijkse regering (1985). Na het afsluiten van diverse opleidingen in de lastechnieken, was Francine werkzaam als lasser in een constructiebedrijf en als lasinstructeur. Francine woont en werkt sinds 1990 in de gemeente Hellevoetsluis. Van 1992-1998 was zij lid van de kunstcommissie van Hellevoetsluis. De kunstenares is vooral bekend geworden met grote community-art projecten waarin de mozaïeksculptuur een belangrijke plaats inneemt. Zo realiseerde ze onder andere in 1993 samen met omwonenden de verfraaiing van het pleintje aan de Vuurdoorn in Hellevoetsluis. In 1994 werd aldaar ook de mozaïekzuil met keramiek en kikker onthuld. Daarna realiseert de kunstenares nog vele grootschalige mozaïekprojecten in Hellevoetsluis en daarbuiten. Meest recent is de oplevering van de bank ‘De Heren van Voorne’ in de Ravense Hoek te Hellevoetsluis.

Havenhoofd en vuurtoren van Hellevoetsluis, litho, Frans Spuijbroek.

Beeldend kunstenaar, geboren te Nieuw-Helvoet op 8 april 1905, overleden te Dirksland op 22 mei 1986. De Nieuw-Helvoetse kunstenaar Frans Spuijbroek vervaardigde sinds de jaren dertig talloze etsen van lokale onderwerpen. Één van de grootste grafici die Hellevoetsluis heeft voortgebracht. Van de kunstenaar zijn veel vaardig en fijntjes getekende etsen, litho’s, tekeningen en gravures bewaard gebleven. Een deel daarvan behoort tot de kunstcollectie van de gemeente Hellevoetsluis.

Rond 1935 maakte Frans Spuijbroek deze ets van de kerk van Nieuw-Helvoet, waarvan de bouw in de tweede kwart van de vijftiende eeuw is begonnen. De toren is het oudste deel, daterend uit circa 1450. Het koor en de transept stammen uit omstreeks 1500. Gegevens over het schip ontbreken. Naar alle waarschijnlijkheid is deze tijdens een brand in 1578-1579 verwoest en nooit meer herbouwd. Dat vormt de reden waarom de toren los van de rest van de kerk staat.

P=XIII=, 45 x 45 cm

Brielle, Sint-Catharijnekerk, 15-15 cm

In Holland staat een huis

Beeldend kunstenaar Wim van Willegen woont en werkt in Hellevoetsluis. Hij werd bekend met zeefdrukken en tekeningen van bladmotieven. Later ook met een serie zeefdrukken die op heel eigen wijze de vesting van Hellevoetsluis in beeld brengen.

‘Rustige stadsbeelden in sterk grafisch handschrift, daarmee toont Wim van Willegen de karakteristieke plekjes van plaatsen als Hellevoetsluis, Brielle, Goedereede, Zaandam. Vereenvoudigde straatbeelden met een forse contour. De zeefdrukjes zien er verraderlijk simpel uit, maar zijn in werkelijkheid de optelsom van een groot aantal verschillende drukgangen, door de kunstenaar met zorg bij elkaar gezocht. De werkwijze past helemaal in het oeuvre van de kunstenaar die groot werd door klein te blijven’.

Wim van Willegen exposeerde op verschillende plaatsen. Werk van hem is in bezit van het Fries Museum, Leeuwarden, de provincie Zuid-Holland, de gemeente Hellevoetsluis, SBK Zuid-Hollandse Eilanden, Kunstencentrum Zaanstad, bedrijven en particulieren.

oudigde straatbeelden met een forse contour. De zeefdrukjes zien er verraderlijk simpel uit, maar zijn in werkelijkheid de optelsom van een groot aantal verschillende drukgangen, door de kunstenaar met zorg bij elkaar gezocht. De werkwijze past helemaal in het oeuvre v

Wim van Willegen ontwierp voor Hellevoetsluis de zeefdruk ‘Vals Licht’ waarbij Taco Meeuwsen het gedicht vervaardigde.

'Vals Licht', zeefdruk 50-50 cm, Wim van Willegen, met gedicht in een genummerde en gesigneerde oplage verspreid via de SBK Zuid-Hollandse Eilanden (niet meer verkrijgbaar).

Zo zag het plein eruit voor de ingrijpende vernieuwing.

En zo ligt het vernieuwde plein er tegenwoordig bij.

In 2008 is het Archeologisch Plein van kunstenaar Jan Ros in de Ravense Hoek van Hellevoetsluis compleet vernieuwd. Het kunstwerk uit 2003 maakt onderdeel uit van het Kunstenplan Ravense Hoek en herinnert aan de aldaar gevonden 143 graven uit de dertiende eeuw, een laatste rustplaats voor de toenmalige inwoners van ‘Oosthoek’. De graven werden met zorg verwijderd en opgeslagen. Het plein werd ingericht als een blijvende herinnering. Het ‘Archeologisch Plein’ is echter tegelijkertijd ook een speelplein voor kinderen en ligt nabij de scholen in de Ravense Hoek. Vanwege de veiligheid is de hele vloer van het plein nu uitgevoerd in het verende en kindvriendelijk Playtop, een speelondergrond die ook op andere plaatsen in Hellevoetsluis wordt toegepast. Het scherpe asfaltgrit is verdwenen en het plein ligt er weer als nieuw bij. De werkzaamheden zijn uitgevoerd door het bedrijf Segno d’Arte uit Groot-Ammers onder supervisie van Ciltron bv uit Sliedrecht. Binnenkort zal er ook een plaquette met verklarende tekst geplaats worden bij één van de bankjes die rond het Archeologisch Plein staan.

Dit is de tekst die op het bordje zal verschijnen:

‘Ode aan Oosthoek’

Hier lag in de dertiende eeuw (ruim zevenhonderd jaar geleden) een begraafplaats van de inwoners van ‘Oosthoek’. Van 143 mannen, vrouwen en kinderen zijn de graven gevonden door archeologen en met zorg onderzocht. Dit Archeologische Plein van kunstenaar Jan Ros verbeeldt de wetenschappelijke opgravingskaart waarop de graven met documentatienummer staan ingetekend.

circa 1275 – 2007

Boek Ravense Hoek

De geschiedenis van de Ravense Hoek is beschreven in het boek ‘De Kunst van het Graven’

De Kunst van het Graven, Ravense Hoek: de geschiedenis een open boek Formaat: 30-21 cm, 60 pagina's full-colour (inclusief A2 Jeugdposter). Genaaid en gebonden in harde kaft. Uitgave: Gemeente Hellevoetsluis, november 2003, ISBN-nummer: 90-806540-2-7. Prijs: € 15,00 (inclusief verzendkosten) overmaken op BNG rekening: 28 50 03 720 van de gemeente Hellevoetsluis, onder vermelding van: 'Boek Ravense Hoek'

De gemeente Hellevoetsluis kreeg in 2003 de landelijke Ym van der Werffprijs voor het Kunstenplan Ravense Hoek. De Ym van der Werffprijs is een tweejaarlijkse prijs voor de erfgoededucatie en archeologische monumentenzorg, ingesteld op instigatie van de Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek (ROB) onder auspiciën van de Stichting voor de Nederlandse Archeologie (SNA). Op 13 november 2003 overhandigde de Staatssecretaris voor Onderwijs, Cultuur en Wetenschappen, mevrouw Medy van der Laan, de Ym van der Werffprijs aan de heer Edwin van der Geest, wethouder Cultuur- en Kunstbeleid van de gemeente Hellevoetsluis. De prijsuitreiking vond plaats tijdens de opening van het tweedaagse Reuvensdagen Congres voor de archeologie in het Theater van Vlaardingen. Staatsecretaris Medy van der Laan haalde het juryrapport aan en noemde het Kunstenplan Ravense Hoek ‘een bijzondere en innovatieve manier om moderne kunst met archeologie en ruimtelijke ordening te verbinden. Oud en nieuw komen samen, waardoor het archeologisch erfgoed een duidelijke meerwaarde vormt voor een nieuwbouwwijk en deze een historisch interessant verleden geeft. Dit verleden wordt in het Kunstenplan Ravense Hoek en het bijbehorende boek ‘De Kunst van het Graven’bovendien op een zeer publieksvriendelijke manier gecommuniceerd naar onder andere de bewoners van de nieuwe wijk’. De bijzonderheid van het bekroonde Kunstenplan Ravense Hoek ligt niet alleen in het feit dat de geschiedenis van de Middeleeuwse nederzetting ‘Oosthoek’ in de nieuwbouwwijk Ravense Hoek tot leven is gebracht, maar ook omdat met het Kunstenplan Ravense Hoek het boeiende vak van de archeologie in het centrum van de aandacht van de nieuwe bewoners is geplaatst. De beste manier om het allemaal tot u te nemen is wel via het boek, ‘De Kunst van het Graven, Ravense Hoek: de geschiedenis een open boek’. De zestig pagina’s kleurendruk vertellen in prettige mensentaal het verhaal van de geschiedenis van Oosthoek, de vorming van Ravense Hoek en het werk van de kunstenaars. Speciaal voor kinderen schreef de bekende auteur van jeugdromans Frank Herzen een spannend verhaal. Anja Pieké maakte er de illustraties bij. Voor de jeugd bevat het boek verder een kleurrijke poster en er zijn lesbrieven voor het basisonderwijs. Aan het boek is door tal van inwoners uit Hellevoetsluis belangeloos meegewerkt. Het eerste exemplaar van de ‘Kunst van het Graven’ werd feestelijk uitgereikt aan mevrouw Henriëtte van der Linden, de directeur van de Rijksdienst voor het Oudheidkundig Bodemonderzoek.