De Struijten
De gemeente verwierf de boerderij De Struijten op 16 december 1964. Het was natuurlijk niet om de boerderij te doen, maar om de 75 hectare grond die eromheen lag. Hierop kon de wijk Wittenshoeck worden gerealiseerd, (wat overigens pas vanaf 1976 gebeurde).

Zodoende ontstond de situatie dat de eigenaar – de gemeente – geen boer was, en dat aan de verpachting van land in combinatie met de grote landbouwschuur allerhande voorwaarden waren verbonden, waar de gemeente zich liever niet aan vastlegde. Bovendien bevond de schuur zich in een slechte staat van onderhoud, zodat het een enorm bedrag kostte om het lekkende dak te repareren en het houtwerk te verven. Daarbij kostten het onderhoud, verzekeringen en belastingen elk jaar vermoedelijk meer dan de opbrengst van de verhuur, zodat de gemeenteraad op 5 september 1967 besloot de schuur te laten slopen. Medio januari 1968 was het slopersbedrijf Van der Sluis dan ook bezig met de afbraak.

Het woonhuis van De Struijten werd door de gemeente verhuurd aan een particulier, die evenmin een boer was, en dat vormde daarom geen enkel probleem. Sterker nog, het vormde de redding van de boerderij, want deze bestaat nog steeds als zodanig in de vorm van Herberg ‘t Zeegat.

De boerderij De Struijten, waarvan het woongedeelte Herberg werd

De Kooistee
Op vrijdag 5 juli 1968 hingen boven de boerderij De Kooistee donkere rookwolken: de landbouwschuur werd in enkele uren tijd door een felle brand verwoest. ‘s Morgens tegen half twaalf was de brand ontdekt, waarna de brandweer van Hellevoetsluis zich erheen spoedde. Ze kregen echter pech onderweg, en op het moment dat de brandweer van Nieuwenhoorn arriveerde, was er geen redden meer aan. In de enorme schuur, die een vloeroppervlak van 15 x 36 meter had, lag ruim vijftig ton hooi opgeslagen. Het brandende hooi veranderde de schuur en een naastgelegen koeienstal in één enorme vuurzee, waarin diverse landbouwmachines werden verzwolgen. De schade aan het woonhuis kon gelukkig worden beperkt tot wat gesprongen ruiten en gebarsten verf, al waren de meubels echter voor alle zekerheid al naar buiten gehaald.

De brandweer was nog tot zondagavond bezig met het nablussen van de smeulende resten van de hooiberg. De belangstelling was groot, want gedurende het hele weekend kwam publiek een kijkje nemen bij de ravage.

Vermoedelijk was hooibroei de oorzaak van de brand, maar ook kortsluiting werd niet uitgesloten als aanstichter van het vuur. De schade bedroeg naar schatting 150.000 tot 200.000 gulden.

De redding van het woongedeelte was helaas slechts uitstel van executie. Op 24 augustus 1982 werd alsnog besloten tot afbraak van het huis. Dit gebeurde in februari 1983 door de Oudenhoornse aannemer H. Baas en Zoon voor 16.956 gulden. Een jaar later, op 10 februari 1984, werd op hetzelfde terrein de eerste paal geslagen voor het Buurthuis De Kooistee.

Boerenerf
En zo zijn er nog veel meer boerderijen in Hellevoetsluis met hun eigen verhaal. In de groene gordel rond de bebouwde kom staan her en der verspreid talloze boerderijen, maar een deel ervan heeft allang geen agrarische bestemming meer. Bovendien leidt een aantal ervan door achterstallig onderhoud een kwijnend bestaan. Een paar jaar geleden werd de boerderij De Kickersbloem (1791) langs de Ravenseweg afgebroken en enkele maanden geleden ging de ‘Melkfabriek’ (1882) onder de sloophamer. Het zal niet lang meer duren voordat de op instorten staande boerderij (eind 18e eeuw) langs het Kanaal door Voorne hetzelfde lot zal ondergaan.

Boerderij De Pauwestee langs de Rijksstraatweg