Mevrouw Van Orselen

Door: Kees van Rixoort

“Drie lichtpunten, meer was er niet op dat lange stuk tot het Kanaal. Drie lichtpunten bij de IJzeren Brug.” Mevrouw Van Orselen (bijna 84) heeft er vaak naar staan kijken. ’s Avonds laat, door het huiskamerraam. “M’n man was vrachtrijder en die kwam nogal eens laat thuis. Bij de brug kon ik hem aan zien komen; in het donker draaiden z’n koplampen zo deze kant op. Nog een stukkie Ravenseweg en hij was thuis.” Mevrouw Van Orselen woont niet meer in het huis aan de Rijksstraatweg. Een jaar of wat geleden verliet ze het voor een aanleunwoning tegenover De Rozenhoek, elders in het dorp, en sinds kort is haar domicilie in het verzorgingshuis zelf. Maar als ze nog op haar oude plekje zou wonen, dan zou ze de brug over het Kanaal niet meer kunnen zien. Evenmin als de honderden lichtpunten, die als een oneindige elektrische feestslinger bezit hebben genomen van het  olle, stenen land. “Aan de overkant is bos gekomen”, zegt ze. “Nee, daar was ik niet blij mee. Het uitzicht waren we kwijt, maar je kunt uiteindelijk beter naar een bos kijken dan naar een wijk met allemaal huizen.”

Ze ging in 1943 aan de Rijksstraatweg wonen; “Ik ben gehecht geraakt aan die weg”. (foto: Jur Snijders)

Verder lezen →

Jacob Sonneveld

Door: Kees van Rixoort

Kloeke kapitalen kondigen aan wat komt. Wat je te zien krijgt, als je de werf mag betreden. Als je de poortpalen mag passeren en de daarop aangebrachte letters Esterenburch achter je laat. Het woord is in tweeën gehakt: de linker paal telt zeven kapitalen, de rechter vijf. Wat komt is een boerderij, gelegen in het schaduwrijke lommer. Een gevel met kleine ramen en gesloten groene luiken. Meer krijgen de meeste mensen niet te zien, gastvrijheid is op deze idyllische plek geen vanzelfsprekend goed. Meestal moet je het doen met de kloeke kapitalen, de palen en de norse gevel. Soms zie je een paar koeien, soms een mens. Esterenburch ligt in een polderhoekje, bijna tegen de Rijksstraatweg aan. Jacob Sonneveld was dertig jaar buurman van de boerderij. Hij heeft de werf betreden, hij was binnen om de onvoorstelbare realiteit te toetsen aan de fantasiën die in de loop der jaren bezit namen van zijn hoofd. Maar dat was pas nadat de boerderij was verlaten. Nadat er rond de eeuwwisseling een eind was gekomen aan het tijdperk dat Esterenburch een schier onneembare burcht was.

De monumentale boerderij Esterenburch. (foto: Jur Snijders)

Verder lezen →