www.voornewiki.nl » Taco Meeuwsen

VIAS IN DE KRANT

Taco Meeuwsen — Wed, 23 Dec 2009 09:32:07 +0000

Een paginagrote kleurenpagina in de streekbladen na de lancering van Voorne in Alle Staten. Tekst door Leo Blok en foto's door Wil van Balen.

VIAS IN HET NIEUWS

Taco Meeuwsen — Thu, 17 Dec 2009 14:43:55 +0000

Voorne in Alle Staten gelanceerd

Taco Meeuwsen — Wed, 16 Dec 2009 17:41:53 +0000

Onder ruime belangstelling werd op vrijdag 11 december 2009 het cultureel projectenprogramma ‘Voorne in Alle Staten’ officieel gelanceerd. De statige herenboerderij Esterenburch te Vierpolders was het sfeervolle décor voor een geanimeerd programma van kleine en grote ‘officiële handelingen’.

Wethouders De Jongh-de Champs (Hellevoetsluis) en Bourgonjen (Brielle) verrichten samen de openingshandeling.

Meedoen wordt heel gemakkelijk

Wethouders De Jongh-de Champs (Hellevoetsluis) en Bourgonjen (Brielle) verrichtten samen de openingshandeling, nadat beiden (elk vanuit de eigen windrichting) precies binnen de toegestane maximumsnelheid via de Rijksstraatweg de plaats van handeling hadden weten te vinden: de Esterenburch. Geen betere locatie denkbaar voor de lancering van een ambitieus cultuurprogramma dat duurt van 2009 tot en met 2012 en dat heel het landelijk gebied van Voorne-Putten kunstzinnig op de schop gaat nemen. De Heer van Voorne en Maarten Harpertszoon Tromp (beiden in vol ormaat) hielden een indrukwekkende lofrede op de Canon van Voorne-Putten en Rozenburg en toen was er zang en dans, een hapje en een drankje.

‘Van Kanonnen en de Graten - Met de groeten uit de straten’

Een dwaze lofrede op de Canon van Voorne-Putten en Rozenburg, geschreven door Taco Meeuwsen, en tijdens de lancering van ‘Voorne in Alle Staten’ smakelijk vertolkt door Wim de Gier uit Hellevoetsluis (als de Heer van Voorne) en Rob van Doorn uit Brielle (als Maarten Harpertszoon Tromp) tot groot vermaak van de aanwezigen die al na twee keer het refrein uit volle borst meezongen. Een weergave van de de lofrede ‘Van Kanonnen en de Graten - Met de groeten uit de straten’ kunt u hier zien.

De Heer van Voorne (rechts) en Maarten Harpertszoon Tromp (links) hielden een lachwekkende lofrede.

De cultuurprojecten in ‘Voorne in Alle Staten’ worden ontwikkeld in de Denktank Cultuurbereik Voorne-Putten waarin de culturele instellingen uit de regio zitting hebben, aangevuld met gasten. Vanaf 2010 vindt intensieve regioaansluiting plaats met extra ondersteuning van Kunstgebouw. In het kader van zowel het regioproject Voorne-Putten als het volkscultuurproject ZH sluit Kunstgebouw nauw aan bij de thematiek van ‘Voorne in Alle Staten’ namenlijk: de Canon van Voorne-Putten en Rozenburg. Er komt in 2010 de Cultuurtafel van Vijf waarin de vijf gemeenten op Voorne-Putten vertegenwoordigd zullen zijn en samenwerken aan culturele regiobinding. Uit de Denktank Cultuurbereik Voorne-Putten wordt voor Kunstgebouw een slagvaardige Regioraad Cultuur samengesteld. Er wordt samen met Kunstgebouw in 2010 een grootschalig regioproject ontwikkeld met als leidende thematiek de verhalen rond het ‘Moordenaarslijntje’ – de oorspronkelijke tramverbinding op Voorne-Putten en Goeree-Overflakkee. Restanten van het ‘Trambaanpad’ vormen aanleiding voor cultuurprojecten, fietsroutes en verhalentreinen. Het Zuid-Hollandse volkscultuurproject ZH zal in 2010 inspiratie putten uit de verhalen rond het ‘Moordernaarslijntje’. Allemaal spannende nieuwe ontwikkelingen. U ziet het hier: op Voornewiki.nl.

Ruim baan voor Canon

Taco Meeuwsen — Wed, 16 Dec 2009 17:07:18 +0000

Bron: www.spijkenieuws.nl De stichting Jan de Baan heeft een belangrijke rol gespeeld in de totstandkoming van de publicatie van de Canon van Voorne-Putten en Rozenburg. Het is de laatste grote daad geweest van de stichting, die in november 2009 een punt zette achter het dertienjarige bestaan.

Canon drukken!

Taco Meeuwsen — Wed, 16 Dec 2009 13:04:06 +0000

De Canon van Voorne-Putten en Rozenburg, uitgegeven door 'Voorne in Alle Staten', is zo populair aan het worden dat je hem op de gekste plekjes terugziet. Hier wordt historisch besef tijdens de sanitaire stop wel heel gemakkelijk gemaakt. En wat zal het verblijf op het kleinste kamertje nu lang gaan duren... (foto: Bob Benschop)

De Holle Mare

Taco Meeuwsen — Thu, 10 Dec 2009 09:18:18 +0000

Vissen, zwemmen, schaatsen, spelen in het bosje, hutten bouwen

door: Kees Gilvert

Ik ben geboren in 1943 in het huis naast de boerderij, nu Hollemaarsedijk 9. Dit huis werd gebouwd door mijn opa en oma in 1911. Mijn overgrootvader woonde toen op de boerderij. In de jaren twintig van de vorige eeuw is mijn opa gaan boeren en is zijn vader verhuisd naar het huisje naast de boerderij. Hiernaast stond ook nog een ander huisje, bewoond door een neef van opa. Dit huis is begin jaren zestig van de vorige eeuw afgebroken. Zo rond 1947 zijn wij verhuisd naar de boerderij (nu nummer 10) en opa en oma naar nummer 9. Dat huis is dus achtereenvolgens bewoond geweest door mijn grootouders, daarna mijn overgrootvader, daarna door ons gezin en daarna weer door mijn grootouders. Vanaf 1965 heeft mijn broer er een aantal jaren gewoond en daarna is het verkocht buiten de familie.

Natuurgebied de Holle Mare: vissen, zwemmen, schaatsen, spelen in het bosje, hutten bouwen (foto: Taco Meeuwsen).

Kroten en kool

In de boerderij hebben de vijf generaties voor mij zo goed en kwaad als het ging het boerenbedrijf uitgeoefend, waarschijnlijk met wisselend succes. Mijn vader had er een gemengd bedrijf. We hadden denk ik gemiddeld ongeveer 10 of 12 melkkoeien, verder jongvee, één of twee paarden, wat varkens, waarvan er één per jaar geslacht werd. Soms een geit en verder wat kippen voor de eieren en om op te eten. Verder hadden we altijd een hond en liep er een aantal katten rond. Achter de boerderij was een boomgaard met wat fruitbomen. De grond tussen de boerderij en het huisje van opa was ook boomgaard en moestuin. Hier stonden onder andere zwarte bessen, kruisbessen, appels, peren en pruimen. De moestuin zorgde ervoor dat we altijd sla, bonen, andijvie, kool en kroten hadden. De tuin lag achter een meidoornhaag.

De boerderij aan de Hollemaarsedijk 10, voor de oorlog.

De boerderij in de jaren zestig van de vorige eeuw.

Een luchtfoto uit de jaren zeventig van de vorige eeuw. Hier is ook de aangebouwde koeienstal uit de jaren vijftig van de vorige eeuw zichtbaar. De berging voor hooi en stro achter de boerderij is al afgebroken en er is wat ruimte gemaakt voor de 'paardensport'.

Voor het vee pachtte mijn vader het weiland voor de boerderij langs de Holle Mare en delen van de dijk. De grond achter de boerderij was in gebruik als akkerland. Hier verbouwde hij granen, zoals tarwe en gerst, aardappelen, suikerbieten, voederbieten, een enkele keer vlas, koolzaad en spruiten. Verder pachtte hij nog een paar percelen weiland verder van huis. Het melken gebeurde met de hand. Wanneer de koeien ’s zomers in de wei liepen, dan ging mijn vader ’s morgens vroeg en ‘s middags met een karos met het melkgerei erop en het paard ervoor naar de wei om te melken. Al het werk op het land werd gedaan met de paarden; ploegen, eggen, zaaien en maaien.

Mijn overgrootvader (1854-1940) en overgrootmoeder.

Water uit de wel

Dit deel van de Hollemaarsedijk was tot het begin van de jaren zestig van de vorige eeuw niet aangesloten op elektriciteit en waterleiding. Voor verlichting gebruikten we butagas, met slechts een paar lichtpunten in het huis en de stal, waar dan een gaslamp met een kousje hing. Koken ging ook op butagas en petroleumstellen. Water kwam uit de regenbak. Het regenwater ging via het dak en de dakgoten door een zinkput met grind naar de regenbak. Die zinkput was een betonnen bak, ingegraven in de grond naast het huis. Het water werd hier met een aker, een emmer aan een stuk touw, uitgehaald. Voor de koeien werd grondwater opgepompt uit een wel. De pomp stond op de ‘goot’ en via een zinken buis liep dat dan naar de drinkgoot vóór de koeien. Verwarming was er alléén in de woonkamer door middel van een kolenkachel en later oliestook. De ‘goot’ was eigenlijk de overgang van het woongedeelte naar de stal. Dit was tevens de keuken en er werd de was gedaan. Het leven kende weinig luxe maar wij waren geen uitzondering. Bij de meeste mensen in ‘de polder’ was het precies zo.

Mijn opa, geboren 1885 en mijn oma geboren 1890.

Op Zwartewaal

Wij waren met drie kinderen, mijn broer was bijna 4 jaar ouder en mijn zusje ruim 1 jaar. De Hollemaarsedijk behoorde in die tijd tot de gemeente Heenvliet. De Holle Mare was de grens tussen Heenvliet en Zwartewaal. Bij latere herindelingen is dat veranderd. De kinderen uit dit deel van de polder gingen naar verschillende scholen. Sommigen naar Heenvliet, anderen naar Vierpolders, al naar gelang de voorkeur van de ouders. Maar wij gingen op Zwartewaal naar school. Dat was het minst ver. We liepen of fietsten en gingen tussen de middag thuis eten. Behalve als het slecht weer was. Dan bleven we wel eens over. Over de Hollemaarsedijk heb ik dus ontelbare malen gelopen en gefietst. Als de Holle Mare dicht gevroren was, konden we over het ijs. Dat was de kortste weg maar dat gebeurde niet vaak. Vaak bleven we na schooltijd wat op het dorp om met andere kinderen te spelen.

Meester Boot

Op 1 februari 1953 zijn we gespaard gebleven voor de watersnood. Het water kwam niet verder dan het Kanaal door Voorne. Wel is er toen een boerenschuur omgewaaid, recht tegenover ons aan de Wouddijk. Later kwamen er kinderen van de school in Heenvliet, die onder water stond, bij ons op Zwartewaal naar school. Dus dat was een beetje inschikken. We hadden slechts twee lokalen. De eerste, tweede en derde klas zaten in één lokaal met Mevrouw Boers. De vierde, vijfde zesde, zevende en achtste klassen zaten in een ander lokaal bij Meester Boot. Na de lagere school gingen de meeste kinderen in Den Briel naar school. Een enkeling naar de HBS, sommigen naar de MULO en verder naar de ambachtschool, de huishoudschool en de landbouwschool.

Wormen uit eigen tuin

De Holle Mare, of de Hollemaar zoals wij hem noemden, werd door ons nog niet beschouwd als een uniek natuurgebied. Een paar honderd meter ten oosten van ons huis was ‘de sluis’, een doorgang onder de dijk tussen de Hollemaar en een watering aan de andere kant van de dijk. Bij een ruilverkaveling is deze watering verdwenen. Hier gingen we vissen, met eenvoudige, zelf gefabriceerde hengeltjes en wormen uit eigen tuin. Hiermee vingen we ook nog wel eens wat, voorntjes en bliek, meestal ondermaats. Die gingen toen nog wel mee naar huis en in de koekenpan. Op sommige plaatsen, een paar honderd meter ten westen van de Groene Kruisweg en op Zwartewaal bij het watergemaal, konden we zwemmen. Maar meestal zwommen we in het Kanaal door Voorne bij de ‘trambrug’ of in de Brielse Maas bij Zwartewaal. In wat strengere winters vroor de Hollemaar dicht en gingen we er schaatsen. Via de Hollemaar naar Zwartewaal, onder de Groene Kruisweg door en dan naar de haven van Zwartewaal waar het altijd heel gezellig was. Ook speelden we vaak in ‘het bosje’, een groepje bomen tussen het riet, schuin tegenover ons huis. Hier bouwden we vaak een hut. Materieel gezien was onze jeugd niet te vergelijken met die van onze kleinkinderen. Maar ik geloof niet dat wij daarom ongelukkiger waren!

De boerderij, het huis ernaast en de Holle Mare, de plaats waar de ‘sluis’ was en het 'bosje' aan het water zijn op deze opname goed te zien.

Kees Gilvert (vroeger Kees Geilvoet) woont al jaren niet meer op Voorne. Zijn huidige woonplaats is Geulle, Limburg. De boerderij, nu Hollemaarsedijk 10, is sinds het begin van de negentiende eeuw bijna onafgebroken in bezit geweest van en bewoond door leden van de familie Geilvoet. De geschiedenis van deze familie wordt uitgebreid beschreven in het boek ‘500 jaar familiegeschiedenis Geelvoet-Geijlvoet-Geilvoet’, samengesteld door Philippus Geilvoet. In dit boek wordt uitgebreid ingegaan op de komst van de familie naar Voorne-Putten en hun leven op het eiland door de eeuwen heen.

Kees als jongen op de Lagere School.

Dirk Nijland

Taco Meeuwsen — Wed, 19 Aug 2009 20:08:05 +0000

Dirk Hidde Nijland, schilder en graficus (Dordrecht 2-4-1881, Santpoort 27-3-1955). Nijland was een waarnemer, die met oog voor de essentie een beschrijving gaf van wat dichtbij huis ligt: het nabije landschap, de stadjes met de mensen in hun verhouding tot het water, in het bijzonder de rivieren en stromen in en om de Zuidhollandse eilanden. Zijn belangstelling ging niet alleen uit naar de natuur, zoals het water, de kust en de invloed van het getij, maar ook naar de tekenen van menselijke aanwezigheid ìn de natuur, zoals de kaden, pieren, loodsen, strekdammen en vuurtorens.

Dirk Hidde Nijland (1881-1955) "Schippershaven, Hellevoetsluis" (1941) Olieverf op doek, 28 x 38 cm., gesigneerd rechtsonder

In de jaren tussen de twee wereldoorlogen werkte Dirk Nijland bij voorkeur in Zuid-Holland en op de Zeeuwse eilanden, in plaatsen als Scheveningen, Bruinisse, Brouwershaven, Hellevoetsluis en Vlissingen. In 1930 verbleef hij korte tijd op Wieringen om de Zuiderzeewerken in ogenschouw te nemen. De kunstverzamelaars Anton Kröller en Helene Kröller-Müller van het latere Kröller-Müller Museum kochten werk van hem. Nijland heeft regelmatig gewerkt in en rond de vestinghaven van Hellevoetsluis. Een aantal van zijn werken is in bezit van de gemeente Hellevoetsluis en van de Oudheidkamer Hellevoetsluis.

Impressies van de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden door schilder-graficus Dirk Nijland.

Bron: © ING – Den Haag. Bronvermelding: J.R. de Groot, ‘Nijland, Dirk Hidde (1881-1955)’, in Biografisch Woordenboek van Nederland.

De Kunst van het Graven

Taco Meeuwsen — Thu, 13 Aug 2009 06:29:26 +0000

De archeologische geschiedenis van Oosthoek

Het Kunstenplan Ravense Hoek (2003) herinnert met tal van kunstwerken in het straatbeeld van de nieuwbouwwijk aan de middeleeuwse nederzetting ‘Oosthoek’, gegroepeerd rond een uithof (woontoren) van de monniken van Ter Doest. Over de bewoningsgeschiedenis en over de kunstprojecten is een boek verschenen.

De Kunst van het Graven, Ravense Hoek: de geschiedenis een open boek Formaat: 30-21 cm, 60 pagina's full-colour (inclusief A2 Jeugdposter). Genaaid en gebonden in harde kaft. Uitgave: Gemeente Hellevoetsluis, november 2003, ISBN-nummer: 90-806540-2-7. Prijs: € 15,00 (inclusief verzendkosten) overmaken op BNG rekening: 28 50 03 720 van de gemeente Hellevoetsluis, onder vermelding van: 'Boek Ravense Hoek'

Amateur-archeoloog Joop van Toledo vertelt over de eerste bodemvondsten in de Ravense Hoek, een nieuwbouwwijk in Hellevoetsluis.

Beeldend kunstenaar Francine Bisscheroux maakte met de kinderen van de basisscholen in de nieuwbouwwijk Ravense Hoek mensgrote keramische standbeelden die het leven in het vroegere Oosthoek voor de eeuwigheid vastleggen...

Een verslag van de Open Dag tijdens de opgravingswerkzaamheden rond de begraafplaats van het voormalige Oosthoek in de nieuwbouwwijk Ravense Hoek.

Beeldend kunstenaar Jan Ros vertelt over zijn project in het Kunstenplan Ravense Hoek. Hij ontwierp onder andere het Archeologisch Plein, een speelplein voor de jeugd als herinnering aan de begraafplaats van Oosthoek. Daarnaast maakte Jan Ros verschillende originele 'letterbankjes' met begrippen die herinneren aan het leven van de oorspronkelijke bewoners van Oosthoek.

Door het hele boek heen stelt Frank Herzen (auteur van talloze jeugdromans) op de kinderpagina's de vroegere bewoners van Oosthoek voor. Anja Pieké maakte er de illustraties bij.

In het jeugdverhaal 'Een beetje water', geschreven door Frank Herzen, komen alle karakters uit Oosthoek die op de kinderpagina's zijn voorgesteld in een spannende geschiedenis bij elkaar. Anja Pieké maakte er de illustraties bij.

Nog voordat we er zijn

Taco Meeuwsen — Wed, 12 Aug 2009 19:29:31 +0000

Het gonst al van de geruchten en we zijn nog maar net 'in de lucht'...

Door de vesting

Taco Meeuwsen — Wed, 12 Aug 2009 18:52:08 +0000

Een stadswandeling door de vesting van Hellevoetsluis gemaakt door Jan Geerling van InZicht een enthousiaste ‘actieve post-actieveling’ die overal in Nederland mooie plekjes bezoekt en er in zijn vrije tijd grondig gedocumenteerde stadswandelingen over maakt.

Klik hier om de embedded video te bekijken.