Ouwerkerkers voor 75 centen

Mevrouw Roosenschoon van de ‘Eerste Voornse Melkinrichting’

Mariette en Rudo Enserink bewonen sinds kort de Stationsweg 35 in Oostvoorne, voorheen de Eerste Voornse Melkinrichting. De dochter van de oude eigenaresse (die vorig jaar is overleden) heeft nog veel verhalen. Mariette en Rudo hebben beloofd die verhalen hier te delen.

De 'Eerste Voornse Melkinrichting' - klik op het artikel en het opent in een groter venster.

Het pand van de 'Eerste Voornse Melkinrichting', klik op de afbeelding en het opent in een groter venster.

Spelen in de spookhuizen

Het verhaal van een zomaar een Hellevoeter – Deel 1
door Wim Balijon

De naam Hellevoetsluis

Er was eens een plaatsje op het eiland Voorne, dat bij weinig mensen bekend was, waar vissers aan de oever visten. Bij een afvoergeul, die uitliep op het Haringvliet, voor het teveel aan water van verder gelegen boerderijen en gehuchten. Het werd Helle genoemd, naar, zoals men beweerde de naam van een vroegere Romeinse burcht Helinium.

Aan de voet van die geul bouwden vissers hun hutten. De geul groeven zij verder uit om hun vissersbootjes, vanwege de stroom in het Haringvliet, binnen te houden en zo ontstond een haventje. Zij woonden dus aan de voet van de hel of zoals men zei in Helvoet. Dit was in de jaren 1100 tot 1200. Ook was er vlak in de buurt een nederzetting van Vlaamse monniken, die er een Uithof bezaten.
Maar de inpoldering hiervan bleek niet te zijn opgewassen tegen de onberekenbare zee, zodat deze nederzetting geheel overspoeld werd.
Pas in 1982 is deze nederzetting blootgelegd. Alles hierover is in een prachtige kunstzinnige uitgave vastgelegd: ‘De Kunst van het graven’. Ravense Hoek: de geschiedenis een open boek’. Uitgegeven door en verkrijgbaar bij de Gemeente Hellevoetsluis, ISBN 90-806540-2-7.

De haven werd later verder uitgebouwd met kaden en een sluis: Hellevoetsluis.
Hoe Hellevoetsluis zich ontwikkelde tot de belangrijkste oorlogshavenstad van Nederland in de Middeleeuwen en hoe het haar verder verging heeft Bob van Dijk op een boeiende en leuke wijze verteld in het weekblad Panorama (zie: Bob van Dijk). Zelf heb ik dat artikel met nog wat foto´s verluchtigd.

Zoon van de petroleumboer

In dat plaatsje ben ik geboren op 4 juni 1925. In een gezin waar al een zusje Janny was en een broertje Nanne, we verschilden anderhalf jaar in leeftijd. Mijn vader was Jan Balijon, de petroleumboer. Hij was getrouwd met een friezin, Antje Koopmans, dochter van een Tjalkschipper uit Friesland. Het was een warm gezin, orthodox hervormd, gebaseerd op het calvinistisch gedachtegoed. We woonden in de Molenstraat 15.

Vader, kar en trekhond

Vader met mij (5 jaar)

De Molenstraat

Beneden in ons huis was een pakhuis waar de petroleumkar ‘s nachts in stond, en er was een machine om de petroleumkannen te vullen, 4 liter in elke kan. Achter het huis was een hondenhok voor de trekhond.
Als kind ging ik vaak met m´n vader mee en probeerde de adressen van de klanten te onthouden, want ik dacht, dat ik het later over moest nemen.
Naast ons woonde Rietdijk met zijn smederij, het beslaan van paarden vond ik als kind een spannend om te zien. Het geluid van het smeden werd niet als overlast ervaren, dat hoorde er gewoon bij.

 

 

 

Een dubbelmannen kwartet

Op zomeravonden zong op de buitenwerkplaats een koor, een dubbelmannen kwartet, dat geweldig was om te beluisteren. Verderop was de molen, waar ook volop bedrijvigheid was. De vrouw van molenaar De Wilt, was een kennis van mijn moeder, zodat ik de molen van binnen mocht bezichtigen. Ik herinner me nog die grote molenstenen, die een geweldige indruk op mij maakten.
Op de hoek van de straat was het snoepwinkeltje van Wouterse; voor één cent kon je snoep kopen. Er stond een grote glazen bak met allemaal vakjes snoep, zodat het moeilijk was een keuze te maken. Aan het eind van de straat om de hoek was de Christelijke School met de Bijbel, waar wij naar school gingen.

De ‘leegloop’

Toen ik opgroeide werd Hellevoetsluis van een bruisend stadje geleidelijk aan afgebouwd tot wat men noemde een ‘Dode Stad’. Het was een belangrijke marineplaats met ooit ongeveer 5.000 inwoners en waar Piet Hein en Michiel de Ruijter hun schepen binnenloodsten. Hellevoetsluis was ook de thuishaven van het beroemde schip de ‘Zeven Provinciën’, waar Michiel de Ruyter geschiedenis mee maakte. Stadhouder Willem III voer met een grote vloot uit Hellevoet naar Engeland om daar Koning van Engeland te worden.

Door het vertrek van de Marinewerf in 1933-1934 naar Den Helder verloor mijn vader soms, als een afdeling werd overgeplaatst, wel 100 klanten op één dag. We woonden in een eigen huis, dus rente en aflossing van de hypotheek gingen gewoon door. Mijn moeder moest kostgangers gaan houden en kamers verhuren. Door het vertrek van al die mensen moest ook de Christelijke school sluiten en moesten mijn broer en ik de laatste twee jaren naar de Christelijke School in Nieuw Helvoet. In 1935 kreeg ik er nog een broertje bij en toen was ons gezin compleet.

Spelen in de spookhuizen

Ja, als opgroeiende kinderen hoor je wel klagen, maar je hebt tóch je eigen leventje. De grote leegstand van huizen vonden wij als jongens prachtig. We speelden verstoppertje, maakten tussen de huizen gaten in de tussenmuren en konden dan een hele straat binnendoor. ‘s Avonds in de winter was het echt geheimzinnig en maakten we elkaar bang met spookverhalen. Meestal in de Peperstraat, waar op de hoek het café was van Van den Berg, waar we later veel gingen biljarten.

 

 

Op de zandplaat

Mijn broer Nanne en ik hadden een vriendje, Jan Uitterlinden. Wij waren altijd creatief bezig. We kampeerden op de gorzen en op een keer bij eb op een droge zandplaat. We hadden een wekker, die het alleen deed als hij op z´n kop lag en dat werd wel eens vergeten. Het werd al donker en we besloten te gaan slapen en dachten niet aan thuis. Toen het donker was hoorden we in de verte op de zeedijk roepen, dat het water bijna tot aan de tent was, want het werd vloed. Er stonden veel mensen op de dijk, ook onze ouders en de veldwachter Haaij. Gelukkig maar, anders waren we door het water ingesloten en had het wel eens verkeerd kunnen aflopen.

Sliksleeën

Bij eb viel een heel stuk gorzen droog, wat wij ‘de slikken’ noemden. Als je langzaam liep kon je zo tot je knieën wegzakken. Mijn broer Nanne had weer een idee. De meeste ideeën kwamen van hem en hij had ook altijd de leiding. Over de slikken sleeën, dus gingen we sliksleeën maken. Hij maakte een tekening en aan de hand daarvan gingen we aan de slag. Zo hebben we er drie gemaakt en dat ging prima, met grote snelheid vlogen we over de slikken.
We hebben ook een geheime bergplaats gemaakt, waarin we ze konden verbergen, want naar huis meenemen kon natuurlijk niet.
Ook werden er op het houten hoofd van de haven, achter de vuurtoren, of beter gezegd onder het hoofd over de balken bij eb gevaarlijke capriolen uitgehaald. Die balken waren soms spiegelglad en er werd verstoppertje gespeeld. Tussen de buitenwand, die dubbel was, kon je wegkruipen. Als het vloed werd moest je wel zorgen dat je weg was anders kwam je er niet meer onderuit.

Hoofd en vuurtoren (ets van Frans Spuijbroek)

Op het ´hoofd´

De ambachtsschool

Na de lagere school gingen we naar de Ambachtsschool in Den Briel, dat was tien kilometer fietsen. Op die school merkten wij, dat we als Hellevoeters niet zo welkom waren, ook sommige leraren lieten dat duidelijk merken, zelfs door het geven van lagere cijfers. Ik wist toen niet, dat die afgunst van de Briellenaren zelfs nog uit de Middeleeuwen stamde, maar dat heeft u kunnen lezen in het eerder genoemde artikel uit de Panorama.

 

Ambachtsschool te Brielle

 ‘Nut van´t Algemeen’

Als creatievellingen moesten we altijd iets maken, en dan heb je geld nodig en dat hadden we niet. Het zakgeld bedroeg 15 cent per week. We wilden een kano maken en daar heb je hout, stopverf, verf, spijkers en dergelijke voor nodig. We ‘organiseerden’ het hout van viskisten van de visboer Willem Otte, die het oogluikend toeliet en onze activiteiten wel kon waarderen. Verder sloopten we ook hout en loden afvoerpijpen uit de lege huizen en vroegen afvalbeenderen van de slager Wessel en verkochten die zaken aan de voddenboer Van der Sluis. Die vroeg nooit waar het vandaan kwam.
We hebben bloemen uit de tuin van de kerk verkocht voor het ‘Nut van´t Algemeen’, dat waren wij zelf dan. Stopverf en die zaken kochten we bij de schilder Dijkgraaf op de Oostkade. En zo kwam er een kano tot stand.

Jan, Wim en Nanne

Met de kano op ´t Haringvliet

De Christelijke Jongelings Vereniging

Wij waren ook op de Christelijke Jongelings Vereniging, de ‘knapen-vereniging’, onder leiding van de Heer Bal. Er waren jongens uit Hellevoetsluis en omstreken lid van. Je hoefde niet christelijk te zijn, als je je maar aan de regels hield, zoals niet vloeken en de bijbellezing bijwonen.
Er waren allerlei activiteiten, zoals dam- en schaakclubjes, figuurzagen en niet te vergeten de alom bekende ‘fluitclub´ onder de eminente leiding van Wim Dubbelt. Nanne was tamboer, maar kon ook goed (dwars)fluiten, Jan en ik waren fluitist. Wim Dubbelt was al sinds 1927 aan de club verbonden. Op 16-jarige leeftijd nam hij al de leiding over van dit korps. Toen hij naar De Haag verhuisde voor zijn werk, heeft hij nog meer dan tien jaar heen en weer gependeld. Wat een motivatie!

Tamboer en Pijperscorps ´Wilhelmina´ Hellevoetsluis

´Ons Genoegen´

Ook was er een zangvereniging ´Ons Genoegen´ in Hellevoetsluis onder leiding van een ‘oude’ operazanger, Van der Linden, waar wij ook bij waren. Mijn zus Janny was solozangeres en op kosten van de Vereniging kreeg zij twee jaar les op het Conservatorium in Rotterdam. Op uitvoeringen in Casino achter café Van Soest zong zij aria´s en duetten met de dirigent voor volle zalen.

Glassnijden achter slot en grendel

We gingen met z´n drieën wel eens naar de markt in Rotterdam. Zo hadden we eens drie glassnijders gepikt en we hadden wel eens op de film gezien dat je daarmee een ruit kon uitdrukken met een doek en groene zeep. Dat moest natuurlijk uitgeprobeerd worden in een huis in de Hoofdwachtstraat, dat te koop stond. Wij druk aan het oefenen en het lukte aardig. Aan de de overkant woonde iemand, die geschrokken was van de herrie en de veldwachter Duisterhof waarschuwde, die direct kwam. Wij vluchtten in de wc en deden de deur op slot. Hij bulderde: ‘In naam van de Koning, doe open die deur!’
Op het politiebureau werden we afgehaald door onze vader, met een laatste waarschuwing en inbeslagneming van de glassnijders.

Volgende keer Deel 2 van het vierdelige feuilleton van Wim Balijon.

TE WAPEN!

Links de gedenksteen waar het in dit artikel over gaat. © foto: Anton Huber Hellevoetsluis

TE WAPEN!

Gedenksteen in Front I en II
In de bekledingsmuur aan ‘de rivierzijde’ van Front I en II van de vestinggracht van Hellevoetsluis is een ingemetselde, natuurstenen, in reliëf gebeeldhouwde gedenksteen aangebracht met opschrift:

AUSPICIO ET CURA DD IAC HEERT ET IOH MEERMAN REIP HOLLANDIA CONSILIAR AMPLISSI MC NAVICM BELEIC RECEPTACLOR ET IMCENT IBUS CATARACTIS MUNIMENEIR MATA NUROQUE CXCLXANNOCD

Vertaling van de tekst: 
‘Onder opzicht en bestuur van de heren Iac. Haeften en Joh. Meerman, gecommitteerde raden van de Hollandse Republiek zijn deze batterijen hierbij gebouwd en met een muur versterkt tot een veilige bergplaats van de oorlogsschepen en onder hetzelfde toezicht de grote sluizen alhier onlangs vernieuwd en hersteld in het jaar 1699’

Beeldhouwer: D. Drifculptet te Amsterdam
(bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed)

Bron: 'Vestingwerken van Hellevoetsluis' door J.J. Walters, uitgave van stichting historie Hellevoetsluis 1996.

Anja C. Pieké
Anja C. Pieké heeft onderzoek naar deze gedenksteen gedaan en hem in aquarel gereproduceerd in oorspronkelijke staat voorzien met de formele heraldische kleuren van de gebruikte wapens. Haar onderzoek levert andere inzichten op dan die door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed worden vermeld. Als een van de bronnen hanteerde zij: ‘Vestingwerken van Hellevoetsluis’ door J.J. Walters, uitgave van stichting historie Hellevoetsluis 1996.

 

 

 

 

Gedenksteen in het front van Bastion I en II

De indeling van de steen. 
Heraldisch links: het familiewapen van Jacob Hoeufft, bestaande uit een zilverkleurig Egyptisch- of hengselkruis, ook wel de Venusspiegel genoemd, in de kleur ‘sabel’. Het wapen is gedekt met een kroon waarop tien parels, die kunnen verwijzen naar de ‘Heeren X‘ van de tweede West-Indische Compagnie (WIC).

Heraldisch rechts: het familiewapen van Johan Jansz Meerman, bestaande uit een meerman met vissenstaart, meerman en meermin behoren tot de zeemonsters. De meerman draagt een helm, zwaard en schild. Het wapen is gedekt met een kroon waarop tien parels, die kunnen verwijzen naar de ‘Heeren X’ van de tweede WIC.

De wapens zijn gescheiden door een struisvogel, deze kwam reeds voor in het Heerlijkheidswapen van de polders ‘Oude en Nieuwe Struiten’, in dit geval ziet deze uit voor vloot en haven, dit door de gekroonde velden die samen één ‘stede of muurkroon’ dragen. In het medaillon de Latijnse tekst:

AUSPICIO ET CURA
D : D :
JAC HOEUFFT et JOH. MEERMAN
REIP HOLLANDIA CONSILIAR
AMPLISSIMC NAVIUM BELLIC:RECEPTACULO
ET INCENTIBUS CATARACTIS
IISDEM AUSPICIIS NUPER RESTAURATIS
MUNIMENTA HA.C ADDITA
MUROQUE FIRMATA
ANNO CIDIXXCIX

Vrije vertaling van de tekst:
‘Onder opzicht en bestuur
van de heren
Jac. Hoeufft en Joh. Meerman
gecommitteerde raden van de Hollandse Republiek
zijn deze batterijen hier gebouwd
en met een muur versterkt
als veilige haven van schepen tot oorlog
en onder hetzelfde toezicht de grote sluizen
alhier onlangs vernieuwd en hersteld
in het jaar 1699.’

De studieus uitgewerkte aquarel van de Hellevoetse kunstenaar-illustrator Anja C. Pieké

Het hele onderzoek is hier te vinden: https://bit.ly/2tIGj5f

© aquarel: Anja C. Pieké
© foto: Anton Huber

Vestingcode 2018

Ook dit jaar weer het inmiddels befaamde evenement Vestingcode in het hartje van Hellevoet. Zaterdag 9 juni 2018 Van 13.00 tot 17.00 uur. Vesting Hellevoetsluis en de toegang is gratis. Je vindt hier het programma en de routekaart. Bezoek dichters, bandjes, zangers, vertellers, koren, kunstenaars, schrijvers, spoken word-artists, dansers, musici en toneelspelers! En nog veel meer. Ook leuke activiteiten voor kinderen. Komen en je komt oren en ogen tekort in de vesting aan het Haringvliet. Klik op de afbeelding en hij opent groot en leesbaar in een nieuw venster.

OPEN MONUMENTEDAG 2017 HELLEVOETSLUIS

Zaterdag 09 september 2017 is weer een aantal bijzondere monumenten in Hellevoetsluis toegankelijk voor iedereen. Het is dé kans om een plek te bezoeken waar je normaal niet zo snel komt, of om mee te doen aan een eenmalige activiteit.

‘Boeren, burgers en buitenlui’, het thema verbindt stadsbewoners, plattelandsbewoners en de uiteenlopende historische perioden.

Zaterdag 09 september Programma:*

Prinsehuis: open 10:00-17:00 Klantklossen, handgemaakte kaarten, papierknip workshop, expositie, rondleidingen met gids.

Plein voor Prinsenhuis: 13:00-16:00 Gratis creatieve kinderactiviteit ‘Het klompenatelier’, kinderen mogen zelf een klompje beschilderen, swingend looporkest, boeren, burgers en buitenlui kom luisteren ‘de Stadsomroeper vertelt’.

Vestingkerk: 10:00-17:00 open RK kerk van Padua: 10:00-17:00 open expositie Iconen.

Kazerne Haerlem: 11:00-17:00 Bezoekerscentrum open korte rondleidingen wallen.

13:00: Vestingwandeling start vanaf Kazerne Haerlem.

Vuurtoren: 12:00-16:00 open gidsen zijn aanwezig.

Molen de Hoop: 12:00-16:00 open.

Droogdok Jan Blanken, Stadsmuseum en Brandweermuseum: open.

Museumkade: AMS Bernisse, Lichtschip Noordhinder, Museumschip de Buffel.

Kruithuisje: 11:00-16:00 open Atelier Joanna Smolarz.

Fort Noorddijk: 11:00-16:00 open rondleidingen en informatie ZHL aanwezig.

Meer informatie en het volledige programma is te vinden op www.openmonumentendag.nl

* alle activiteiten en openingstijden onder voorbehoud en deelname voor eigen risico

 

Vestingcode 2017

Ook dit jaar weer het inmiddels befaamde evenement Vestingcode in het hartje van Hellevoet. Zaterdag 17 juni 2017 van 13.00 tot 17.00 uur en de toegang is gratis. Je vindt hier het programma en de routekaart. Bezoek dichters, bandjes, zangers, vertellers, koren, kunstenaars, schrijvers, spoken word-artists, dansers, musici en toneelspelers! En nog veel meer. Ook leuke activiteiten voor kinderen. Komen en je komt oren en ogen tekort in de vesting aan het Haringvliet. Klik op de afbeelding en hij opent groot en leesbaar in een nieuw venster. Tablet en smartphone-bezitters scannen de QR-code en nemen het programma digitaal mee. Stuur je leukste foto’s naar n.wielen@hellevoetsluis.nl en we plaatsen ze hier! Kijk ook eens op Facebook. Of op Twitter. Of op LinkedIn.

 

 

Voorne in Stelling 2017

Voor de zevende keer wordt op de zaterdag voor Pinksteren, 3 juni, ‘Voorne in Stelling’ georganiseerd. ‘Keep them Rolling’ is ter plaatse met hun arsenaal aan authetieke legervoertuigen. Indrukwekkende militaria uit het verre verleden, rondleidingen en ‘levende historie’ door de living history groep ‘Nederland Paraat 1939-1940′. Het doel van de groep Nederland Paraat is het historisch correct weergeven van onze Nederlandse soldaten uit de periode vlak voor de oorlog. Zij doen dat met uniformen, bewapening, uitrusting, uiterlijk en gedrag. In Rockanje, Oostvoorne en Brielle zijn op die dag vergelijkbare activiteiten. Je kunt de hele Linie van Voorne doen, als je wilt. Kom ook: er is nog veel meer te beleven, ook speciaal voor kinderen. Wij publiceren hier het Programma van zaterdag 3 juni van 10.00-17.00 uur. Komt dat zien. Klik op het programma en het opent op een nieuwe pagina in vergrote vorm. Of scan de QR-code en neem het hele programma mee op je tablet of smartphone. Veel plezier!

Pinkstersail Hellevoetsluis
Tijdens het Pinksterweekend vindt bovendien Pinkstersail Hellevoetsluis plaats. Een weekend bomvol nostalgie dankzij de vele oude, gaffelgetuigde (beroeps)schepen die de zeilen nog niet gestreken hebben. Kijk voor meer informatie op: http://pinkstersail.blogspot.nl of http://www.klipperaak-linquenda.nl

Cultuurhuis geopend en Cultuurprijs onthuld en uitgereikt

Een feestelijke bijeenkomst, donderdagmiddag 23 februari 2017 in het nieuwe Cultuurhuis in Hellevoetsluis dat officieel door wethouder Margriet den Brok geopend werd. Maar het feestje werd afgesloten met een bijzondere verrassing. De allereerste uitreiking van een nieuwe Hellevoetse Cultuurprijs. Een middag waarin trots, gelukwensen en emotie door elkaar heen liepen en daarmee voor een bijzondere sfeer zorgden,

De Johan Veenstra Cultuurprijs
Donderdag 23 februari reikte wethouder Margriet den Brok (Cultuur) de Cultuurprijs uit aan Johan Veenstra. De Cultuurprijs kreeg zijn naam: de Johan Veenstra Cultuurprijs. De prijs wordt elke twee jaar uitgereikt aan een bijzonder cultureel initiatief, inwoner, kunstenaar, gezelschap of school.De allereerste ontvanger van de prijs is meteen de naamgever geworden. Want niet voor nieuws gaat deze eerste keer de prijs naar Johan Veenstra.

Wethouder Margriet den Brok reikt de Cultuurprijs uit aan Johan Veenstra

Uit het juryrapport
Johan Veenstra kreeg de prijs voor zijn inzet, doorzettingsvermogen en enthousiasme voor de cultuursector in Hellevoetsluis. Hij is een van de drijvende krachten achter de komst van theater Twee Hondjes in Hellevoetsluis. Hij nam al na een aantal jaar de functie van theaterdirecteur over. Het theater werd onder zijn bezielende leiding een belangrijk artistiek podium in de regio. Als een gedreven theaterman met een onuitputtelijke passie lukt het Johan ieder jaar weer om een buitengewoon programma neer te zetten. Hij houdt rekening met de wensen van de bezoekers van het theater. Hierdoor staat het publieksvriendelijke theater in het hele land bekend als een leuk en gezellig theater waar artiesten en gezelschappen graag naartoe komen. Wie er ook binnenkomt, iedereen is welkom en voelt dat ook. Al jaren zet Johan zich in om de Vesting tot ‘cultureel stadshart’ te maken. Tot op de dag van vandaag bouwt Hellevoetsluis voort op wat pioniers als Johan Veenstra met veel elan en inspiratie op de agenda weten te krijgen. Johan is ook een van de drijvende kracht achter het Cultuurhuis Nieuwe Veste.

Een zichtbaar ontroerde Johan Veenstra - blij met de prijs.

De prijs
De Johan Veenstra Cultuurprijs is een tweejaarlijkse bijzondere waardering voor diegenen die net dat beetje extra doen voor de cultuur in Hellevoetsluis. En dat ook nog eens jaren achter elkaar weten vol te houden of een hele bijzondere prestatie op dit gebied leveren. De jury bestaat uit : Edwin van der Geest, Paul Hoff, Albert Martinus, Janneke Postma en Cris Vaudo. De prijs bestaat uit een beeld dat is gemaakt door beeldhouwer Eelke van Willegen en de doos, die tegelijkertijd de sokkel is, door Rinke van Willegen. Eelke heeft de golven gebruikt als inspiratiebron voor het beeld. Golven raken elkaar en versterken, vergroten en verbinden elkaar. Ook de Cultuursector kent golfbewegingen die elkaar versterken, inspireren en laten uitgroeien tot iets groots.

Het bronzen golfmotief van de Johan Veenstra Cultuurprijs

Over golven

Ik was te Cadzand aan het strand
getuige van een misverstand,
toen ik twee golven hoorde spreken
precies voordat ze zouden breken.
De ene riep: ‘Het is gedaan,
wij zullen hier te pletter slaan!’
De ander zei beslist: ‘Welnee,
je bent geen golf, je bent de zee.’

Eclips, danstheater geschreven en vormgegeven door Johan Veenstra

'IJstijd' een eenakter op rijm door Frank Herzen en Taco Meeuwsen, uitgevoerd door de Stichting HOT (Hellevoets Openluchttheater) onder de artistieke leiding van Johan Veenstra.

'IJstijd' een eenakter op rijm door Frank Herzen en Taco Meeuwsen, uitgevoerd door de Stichting HOT (Hellevoets Openluchttheater) onder de artistieke leiding van Johan Veenstra.

'De Vrijheid, de Woede en het Water', opera door Frank Herzen. Uitgevoerd door de Stichting HOT (Hellevoets Openluchttheater) onder de artistieke leiding van Johan Veenstra.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

‘Sterrenwacht en andere verhalen’ door Taco Meeuwsen

Net verschenen:
‘Sterrenwacht en andere verhalen’, korte verhalen door de Hellevoetse auteur Taco Meeuwsen. Inclusief verzending in heel Nederland: € 22,50. Het boek kost inclusief 6% btw € 17,50. De verzendkosten (porto en emballage) bedragen € 5,00.
Particulieren kopen het boek hier: http://bit.ly/2m42IEN
Of via Bol.com Of ze gaan naar de webwinkel van www.ergensinholland.nl en de rubriek ‘boeken’.

Over het werk van Taco Meeuwsen schrijft Rob van Erkelens eerder in De Groene Amsterdammer:
‘In zijn korte verhalen is vrijwel niets wat het op het eerste gezicht lijkt. Taco Meeuwsen heeft met veel fantasie verhalen geschreven die alleszins prettig zijn om te lezen. Zijn stijl is rijk, soepel en hier en daar zelfs verrassend.’

Anja C. Pieké in haar voorwoord:
‘Licht verontrustende verhalen die op een vaak aandoenlijke wijze het onvermogen van ons mensen typeren, dat kenmerkt het proza van Taco Meeuwsen. Het bestaan, zegt hij, is geen pretje. Niet echt. Ons mentaal en psychisch evenwicht, onze lichamelijke gezondheid, zelfs onze ‘maatschappelijke positie’ in dit bestaan; het blijken veelal levenslang gekoesterde illusies.’

Over boek en schrijver
‘Sterrenwacht is een kloeke bundel verhalen, 154 pagina’s A5 formaat staand, genaaid en gebonden in een harde kaft. In de bundel worden kortere en langere verhalen bijeengebracht die in de afgelopen jaren op enig moment elders werden gepubliceerd. Taco Meeuwsen (geboren te Willemstad, Curaçao, 1958) is schrijver, fotograaf en adviseur. Hij volgde de vijfjarige, eerstegraads opleiding aan de Academie voor Beeldende Kunsten in Arnhem, waar hij na zijn afstuderen ook enige jaren zelf doceerde. In 1985 was hij één van de drie grondleggers van ‘PlaatsMaken’ in Arnhem, een kunstenaarsinitiatief, een grafische werkplaats en een uitgeverij van kunstenaarsboeken. ‘PlaatsMaken’ bestaat nog altijd. In 1992 debuteerde hij bij uitgeverij L.J. Veen in Amsterdam met de roman ‘De Sodomsappel’. Later volgde de verhalenbundel ‘Nieuwe Zon’, enkele korte verhalen voor de vakantiebundels ‘Mooi Meegenomen’ en enkele dichtbundels. Korte verhalen van hem verschenen onder andere in de literaire tijdschriften Hollands Maandblad, Pose, De Brakke Hond, Preludium, Mens & Gevoelens (van Paul Haenen) en De Begane Grond.
Hij publiceerde verder jarenlang columns voor Het Maandblad Beeldende Vakken, het libretto voor het 4 en 5 mei muziekstuk ‘Kinderen van het Laatste Uur’ van componist Michiel Paulus, het toneelstuk op rijm ‘IJstijd’ (met auteur Frank Herzen 1933-2007) en verschillende essays, waarvan enkele als inleiding bij een landelijke tentoonstellingscatalogus. Daarnaast publiceerde hij twee, drietalige fotowandelboeken over de natuurgebieden op het Zuid-Hollandse eiland Goeree-Overflakkee. Hij is bovendien geruime tijd werkzaam als directiesecretaris en bestuursadviseur bij de lokale overheid en schrijft in opdracht voor overheden, maatschappelijke instellingen, de non-profitsector en het bedrijfsleven.

Technische gegevens:
A5, 154 pagina’s genaaid en gebonden in een harde kaft (full colour).
© 2017 Taco Meeuwsen
© 2017 ErgensinHolland Uitgeverij, eerste druk februari 2017
Drukken, binden afwerken: Het Boekengilde, Enschede
Omslagontwerp: Taco Meeuwsen
Omslagbeeld: ‘Meteor Ride’, limestone, sculptuur © 2016 Jerome Symons, Arnhem
Voorwoord: Anja C. Pieké
ISBN/EAN: 978-90-824855-0-9
NUR 300, Literaire fictie algemeen
Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, door middel van druk, fotokopieën, geautomatiseerde gegevensbestanden, E-publishing of op welke andere wijze ook zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.