Bewoners van Grootenhoek vertellen van vroeger

Door: Nina ten Dam en Lorenzo Koppenaal

In de week van 7 juni t/m 11 juni hebben leerlingen uit 3GT (VMBO) van het Helinium te Hellevoetsluis een maatschappelijke stage gevolgd. Ons groepje, bestaande uit Romy, Lieneke, Lorenzo en Nina, heeft het project gekozen dat door ‘Voorne in alle Staten’ en stichting Push wordt verzorgd. In dat project mochten wij ouderen interviewen over Hellevoetsluis, over vroeger en wat er allemaal veranderd is.

900 kilometer te voet

We zijn ook nog naar de Grootenhoek geweest, waar we eerst meespeelden met een quiz. Later mochten we met meneer Kraaienveld praten. Hij is in Brielle geboren, en is pas naar Hellevoetsluis verhuisd toen hij naar het verpleeghuis Grootenhoek ging. Dat was nadat zijn vrouw overleed. Meneer Kraaienveld kon heel goed vertellen over Brielle. In de oorlog is hij opgehaald, en naar Duitsland getransporteerd. Gelukkig is hij daar niet vastgehouden en zag hij kans om naar huis te vluchten. ‘Ik heb 900 kilometer op blote voeten terug naar huis gelopen’, lachte hij. ‘Overal lag puin en steen van de oorlog, dus dat liep niet erg lekker’. Onderweg sprokkelde hij overal eten vandaan. ‘Omdat de Engelse soldaten in het noorden zaten, en omdat je daar geen eten van kreeg, besloot ik maar om naar het zuiden te gaan, waar de Amerikanen zaten’, vertelde meneer Kraaienveld. Daar eindelijk aangekomen, waren er inderdaad Amerikanen die wat royaler met eten waren. Ook werkte hij overal waar het kon bij boeren. Daar bleef hij dan een paar dagen slapen, en werkte er hard. Hij verdiende er 5 cent per dag mee. Wat in die tijd eigenlijk al een redelijk bedrag was.

Landmeten en baggeren

Toen hij weer terug was in Brielle heeft hij nog enkele jaren gewerkt bij zijn vader, die rietboer was. Maar later besloot hij toch om verder te studeren. Iedere avond, zeven dagen per week tot één uur ’s nachts, doorleren voor baggeruitvoerende en landmeetkundige (deze beroepen komen nauwelijks meer voor). Later toen hij klaar was, vond hij het nog heerlijk om op een woonboot te wonen. Ook later met zijn gezin vond hij het heel fijn om te gaan varen. Hij is met de boot overal in Nederland geweest, maar nooit meer de grens over. Ook vertelde hij dat vroeger de feesten niet zo erg waren als nu. Alleen kerst werd gevierd, maar dan ging het meer om het bij elkaar zijn en goed eten. ‘Niet om de cadeaus. Sinterklaas werd in die tijd ook nog niet zo groot gevierd’. Verder vertelde meneer Kraaienveld het volgende: ‘De haven was vroeger groot en erg belangrijk, nu is dat wel minder geworden. Er waren niet zoveel winkels en uitgaansgelegenheden, de straten waren rustiger, minder goed ingericht dan nu. Huizen waren in een wat slechtere staat als je dat vergelijkt met tegenwoordig. Het liefst zou ik in deze eeuw geboren willen worden’.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>